Ang Trabaho ay Parang Pag-ibig

May katagalan na rin pala noong huli kong nabisita itong blogsite ko. Medyo naging abala kasi nitong mga nakaraang buwan sa trabaho. Mayroon kaming ginawang campaign para sa brand na hinahawakan ko. Isa na nga pala akong "brand assistant" ngayon sa isang publishing company. Hindi ito ang orihinal na plano noong umalis ako sa cake decorating company na napasukan ko, pero hindi ko akalain na mag-eenjoy ako dito sa bago kong trabaho. Higit na maganda talaga ang mga plano ng Diyos kaysa sa sarili nating plano.

Mahigit isang taon na rin ako rito. Sa kabila nang kalumaan ng building, amoy lumang kagamitan ang iilang lumang tao (biro lang po), marami naman akong bagong natutunan. Mababait din ang mga katrabaho ko. Sa kabila ng pagkakaiba-iba ng ugali, nagkakasundo pa rin naman kami lalo na kung sa pagkain. 

Ito ang unang trabaho na natagalan ko, simula noong makapagtapos ako ng college. Siguro dahil napagod na rin akong magpalipat-lipat. Ang hirap kasi talagang maghanap nang trabahong para sa'yo, parang pag-ibig. 

1. Iyong trabahong gusto mo, ayaw sa'yo, at yung hindi mo inaasahan, sa bandang huli, kayo rin pala ang magkakatuluyan. 

Ilang beses na rin akong na-reject ng mga niligawan kong kumpanya. Walang sinabi ang high heeled shoes at fresh new look make-up ko. Hindi rin yata nabasa yung resume na ipinaabot ko kay Manong guard. Walang text, walang e-mail, walang tawag na dumating. Hindi pa man kami nagkakakilala ng nililigawan ko, basted agad. Ang malupet dyan, yung pinaka pinapangarap kong kumpanya two times pa! Pero never say die! Sabi nga sa kasabihan walang matigas na tinapay sa mainit na kape. Kaya naman sa tuwing magreresign ako sa ibang company, bumabalik ulit ako kay Manong Guard para magpasa ng resume.

Hanggang sa isang araw, sa wakas may tinamaan ang pana ni kupido. Nasa loob lang din pala ng Intramuros ang hinahanap ko. Isang tumbling lang mula sa PLM, kaya sa tuwing pumapasok ako sa trabaho, pakiramdam ko nag-aaral ako ulit. At kung minsan naman kapag tinamaan ng katamaran, iniisip ko yung iniisip ko noong nag-aaral pa ako, si "crush". :)

2. Kung mahal mo, ipaglalaban mo.

Kung mahirap maghanap ng trabaho, aba, mas mahirap maghanap ng trabahong mamahalin mo. Kaya naman kapag nahanap mo na, wag mo nang pakawalan pa. Ipaglaban mo kahit marami pa ang humadlang. 

Maraming mga taong nega sa mundo. Sasabihin sa'yo na iwan mo na siya dahil mababa ang sweldo, masungit ang boss, walang bonus, mabagal ang computer at internet connection, at kung anu-ano pa. Pero dahil nga mahal mo, dapat tanggap mo pati yung mga hindi kagandahan sa kanya. Sabi nga sa Bible, "Whatever you do, work at it wholeheartedly as though you were doing it for the Lord and not merely for people."- Colossas 3:23

3. Huwag nang tumingin sa iba kung committed ka na.

Paano kung nakita mo na 'yong "the one", tapos biglang dumating 'yong "man of your dreams", anong gagawin mo? Naku, dito na masusukat ang iyong katapatan.

May ganitong eksena rin sa trabaho. Ang tahimik na ng buhay ko noon, nang biglang tumawag sila Mr. M, ang pangarap kong kumpanya. Inalok ako ng trabaho. Bahagya akong naguluhan, dahil ang tagal kong naghintay sa offer na yun, pero hindi ko naman matanggap dahil meron na akong kasalukuyang trabaho. Naniniwala kasi ako na kapag may napili na, panindigan na. Siguro hindi talaga iyon para sa'kin, kasi kung para sa'kin 'yon, darating siya sa right time and at the right moment. Naks! 

4. Hindi basehan ng hiwalayan ang pagtatampuhan.

May mga pagkakataong mababadtrip ka. Maiinis ka. At minsan, parang mababaliw pa. Pero relaks ka lang, hindi dahil, hindi kayo okay ngayon, makikipaghiwalay ka na.

Hindi talaga maiiwasan ang pagkakamali, lalo na kung hindi lang naman isang proyekto ang ginagawa mo. Minsan nga 'yong table ko, kasing gulo na rin ng utak ko, dagdag pa ang iilang usapang magulo, hay ewan, ang gulo! Pero ang isang magulong araw, hindi nangangahulugan ng isang buong linggong kaguluhan. Palampasin na lang natin ang minsang hindi pagkakaunawaan, kung kapalit naman nito ay mas mabuting pagsasamahan.

Hindi ka perpekto. Hindi rin sila perpekto. Kaya chill ka lang, wag masyadong mainit ang ulo.

5. Learn from each other and enjoy your relationship.

Sabi ng science teacher namin dati, "opposite attracts". Siguro kasi, upang may matutunan tayo sa isa't isa. 

Huwag nating palampasin ang isang araw na wala tayong bagong malalaman. It is not necessary that it is a new strategy for product development or new conclusion based on the latest research result, sometimes, it is also important for us to learn the simple things in life. Katulad na lamang ng mabuting pakikisama at tamang pakikitungo sa lahat ng officemates, boss man o simpleng empleyado. 

Lahat ng ating mga naging karanasan ay maaari nating baunin sa ating patutunguhan. Pero mahalaga na suriin natin kung alin sa mga ito ang magdudulot sa atin  progreso.

Huwag kalimutang mag-enjoy at pahalagahan ang bawat "moments". 

Hindi ba't mas maganda kung dumating man ang araw na magkahiwalay kayo (kung sakaling hindi pang Forevermore ang story ninyo), alam niyong may natutunan o naibahagi kayo sa isa't isa. Edi kung sakali, mababawasan na ang mga taong "bitter" sa mundo. Lahat tayo, "better". :) (okay lang kahit hindi best)   :)

(Hindi lahat ng nakatala ay base sa personal na buhay ng awtor. Ilan sa mga ito ay bunga lamang ng malikhaing pag-iisip.)

Ang Pagtatrabaho ay Parang Pag-ibig

May katagalan na rin pala noong huli kong nabisita itong blogsite ko. Medyo naging abala kasi nitong mga nakaraang buwan sa trabaho. Mayroon kaming ginawang campaign para sa brand na hinahawakan ko. Isa na nga pala akong "brand assistant" ngayon sa isang publishing company. Hindi ito ang orihinal na plano noong umalis ako sa cake decorating company na napasukan ko, pero hindi ko akalain na mag-eenjoy ako dito sa bago kong trabaho. Higit na maganda talaga ang mga plano ng Diyos kaysa sa sarili nating plano.

Mahigit isang taon na rin ako rito. Sa kabila nang kalumaan ng building, amoy lumang kagamitan ang iilang lumang tao (biro lang po), marami naman akong bagong natutunan. Mababait din ang mga katrabaho ko. Sa kabila ng pagkakaiba-iba ng ugali, nagkakasundo pa rin naman kami lalo na kung sa pagkain. 

Ito ang unang trabaho na natagalan ko, simula noong makapagtapos ako ng college. Siguro dahil napagod na rin akong magpalipat-lipat. Ang hirap kasi talagang maghanap nang trabahong para sa'yo, parang pag-ibig. 

1. Iyong trabahong gusto mo, ayaw sa'yo, at yung hindi mo inaasahan, sa bandang huli, kayo rin pala ang magkakatuluyan. 

Ilang beses na rin akong na-reject ng mga niligawan kong kumpanya. Walang sinabi ang high heeled shoes at fresh new look make-up ko. Hindi rin yata nabasa yung resume na ipinaabot ko kay Manong guard. Walang text, walang e-mail, walang tawag na dumating. Hindi pa man kami nagkakakilala ng nililigawan ko, basted agad. Ang malupet dyan, yung pinaka pinapangarap kong kumpanya two times pa! Pero never say die! Sabi nga sa kasabihan walang matigas na tinapay sa mainit na kape. Kaya naman sa tuwing magreresign ako sa ibang company, bumabalik ulit ako kay Manong Guard para magpasa ng resume.

Hanggang sa isang araw, sa wakas may tinamaan ang pana ni kupido. Nasa loob lang din pala ng Intramuros ang hinahanap ko. Isang tumbling lang mula sa PLM, kaya sa tuwing pumapasok ako sa trabaho, pakiramdam ko nag-aaral ako ulit. At kung minsan naman kapag tinamaan ng katamaran, iniisip ko yung iniisip ko noong nag-aaral pa ako, si "crush". :)

2. Kung mahal mo, ipaglalaban mo.

Kung mahirap maghanap ng trabaho, aba, mas mahirap maghanap ng trabahong mamahalin mo. Kaya naman kapag nahanap mo na, wag mo nang pakawalan pa. Ipaglaban mo kahit marami pa ang humadlang. 

Maraming mga taong nega sa mundo. Sasabihin sa'yo na iwan mo na siya dahil mababa ang sweldo, masungit ang boss, walang bonus, mabagal ang computer at internet connection, at kung anu-ano pa. Pero dahil nga mahal mo, dapat tanggap mo pati yung mga hindi kagandahan sa kanya. Sabi nga sa Bible, "Whatever you do, work at it wholeheartedly as though you were doing it for the Lord and not merely for people. "- Colossas 3:23

3. Huwag nang tumingin sa iba kung committed ka na.

Paano kung nakita mo na 'yong "the one", tapos biglang dumating 'yong "man of your dreams", anong gagawin mo? Naku, dito na masusukat ang iyong katapatan.

May ganitong eksena rin sa trabaho. Ang tahimik na ng buhay ko noon, nang biglang tumawag sila Mr. M, ang pangarap kong kumpanya. Inaalok ako ng trabaho. Bahagya akong naguluhan, dahil ang tagal kong naghintay sa offer na yun, pero hindi ko naman matanggap dahil meron na akong kasalukuyang trabaho. Naniniwala kasi ako na kapag may napili na, panindigan na. Siguro hindi talaga iyon para sa'kin, kasi kung para sa'kin yon, darating siya sa right time and at the right moment. Naks!

4.  Hindi basehan ng hiwalayan ang pagtatampuhan.

May mga pagkakataong mababadtrip ka. Maiinis ka. At minsan, parang mababaliw pa. Pero relaks ka lang, hindi dahil, hindi kayo okay ngayon, makikipaghiwalay ka na.

Hindi talaga maiiwasan ang pagkakamali, lalo na kung hindi lang naman isang proyekto ang ginagawa mo. Minsan nga yung table ko, kasing gulo na rin ng utak ko, dagdag pa ang iilang usapang magulo, hay ewan, ang gulo! Pero ang isang magulong araw, hindi nangangahulugan ng isang buong linggong kaguluhan. Palampasin na lang natin ang minsang hindi pagkakaunawaan, kung kapalit naman nito ay mas mabuting pagsasamahan.

Hindi ka perpekto. Hindi rin sila perpekto. Kaya chill ka lang, wag masyadong mainit ang ulo.

5. Learn from each other and enjoy your relationship.

Sabi ng science teacher namin dati, "opposite attracts". Siguro kasi, upang may matutunan tayo sa isa't isa. 

Huwag nating palampasin ang isang araw na wala tayong bagong malalaman. It is not necessary that it is a new strategy for product development or new conclusion based on the latest research result, sometimes, it is also important for us to learn the simple things in life. Katulad na lamang ng mabuting pakikisama at tamang pakikitungo sa lahat ng officemates, boss man o simpleng empleyado. 

Lahat ng ating mga naging karanasan ay maaari nating baunin sa ating patutunguhan. Pero mahalaga na suriin natin kung alin sa mga ito ang magdudulot sa atin  progreso.

Huwag kalimutang mag-enjoy at pahalagahan ang bawat "moments". 

Hindi ba't mas maganda kung dumating man ang araw na magkahiwalay kayo (kung sakaling hindi pang Forevermore ang story ninyo), alam niyong may natutunan o naibahagi kayo sa isa't isa. Edi kung sakali, mababawasan na ang mga taong "bitter" sa mundo. Lahat tayo, "better". :) (okay lang kahit hindi best)   :)

(Hindi lahat ng nakatala ay base sa personal na buhay ng awtor. Ilan sa mga ito ay bunga lamang ng malikhaing pag-iisip.)

Ang LRT at ang Hininga

Nakasakay ako sa LRT kanina. Siksikan dahil rush hour. Uwian ng mga empleyadong pagod sa maghapong pagtatrabaho. Kahit pa ayokong makipagsiksikan, ginawa ko na rin sa kagustuhan kong makauwi. Nasa gitna kami ng byahe nang may maghikab sa harapan ko. Pakiramdam ko panandalian akong na-hypnotized. Magic spell ata ang magic smell na ibinuga nung manong. 

Isa sa mga bagay na mahirap pigilan ay yung paghihikab. Pero pwede naman itong gawin sa maayos na paraan. Mahirap bang takpan ang bibig kapag maghihikab? Sabagay kung nasa LRT nga naman at siksikan, baka oo ang sagot. Ang swerte ng ibang pasahero, lalo na ako, lumabas mula sa bangin ang hangin na hinding-hindi nila makakalimutan ang amoy sa tanang buhay nila.

Kunsabagay, tatlo lang naman pala ang pagpipilian ni Manong. Una, maghihikab siya na para bang nasa bahay lang. Unti-unting ibubuka ng malaki ang nakatikom na bibig sabay pungay ng mata. Isang bagsakan ang buga ng hangin.

Pangalawa, pwede siyang maghikab pero nakatakip ang bibig. Sa ganitong paraan, maitatago ng bahagya ang di kanais- nais na amoy. Pero yung kamay na ipinantakip niya sa bibig niya ay malaya niyang ihahawak sa bakal, na (unconsciously) pwede ko ring mahawakan. At kung anumang ingredients ang nailagay niya doon, sigurado, mabilis na maisasalin sa iba pang mga kamay na hahawak.

At ang ikatlo, pipigilan niya ang paghikab at ililipat sa ibang butas ng katawan ang hangin. Ito ang pinaka-destructive sa lahat, dahil kapag sa iba na dumaan, lalo't hindi kanais- nais ang amoy. 

Kung nagkataon ang ikatlong option ang pinili niya, malamang medyo lumawag sa loob ng tren, dahil kahit malayo pa ang istasyon ng bababaan mo, mapipilitan ka na lang lumabas.

Sa Pahina ng mga Aklat (Isang Pagtatangka)

Minamasdan ko siya sa gilid ng aking mga mata. Parang puting papel na nililipad ng hangin sa kawalan ang gaan ng kanyang mga kilos. Naaaliw ang aking mga mata habang pinapanuod siyang nilalagpag at nililigpit ang mga pinggan sa ibabaw ng lamesa. Tinitingnan ko siya ngunit hindi niya ako nakikita.

Isa akong masugid na tagabasa ng kanyang mga iniisip at galaw. Parang isang librong puno ng iba't ibang kwento ang kanyang pagkatao. Marahan kong hinahaplos ang bawat pahina ng kanyang buhay. Hinahayaan kong maglakbay ang aking imahinasyon. Hinahayaan ko ang aking sarili na matuwa, malungkot at magulat sa mga ideyang nakalatag sa aking harapan. Lagi ko siyang iniisip ngunit  hindi niya alam.

Hindi ko na mabitawan ang aking librong binabasa. Nalulunod na ako sa mga salita at emosyon. Unti-unti akong nagiging isang karakter sa aklat. Isang karakter na maaring talakayin at kilalanin sa buong kabanata. Ako ay isang protagonista sa aking sariling imahinasyon ngunit, isang antagonista naman sa bersyon ng iba. Minamahal ko na siya ngunit minamahal niya'y iba.

Hanggang sa ang mga salita ay nawalan ng kahulugan. Hanggang ang mga natagpuang kahulugan ay naging malungkot na emosyon. Hanggang sa ang emosyon ay naglaho.

....Tinitingnan ko siya ngunit hindi niya ako nakikita...
.....Lagi ko siyang iniisip ngunit  hindi niya alam.....
.....Minamahal ko na siya ngunit minamahal niya'y iba....

On the Job

Isang pelikulang nagtanggal ng maskara sa natatagong dungis ng lipunan, ito ang On the Job.

May katagalan nang ipinalabas sa sinehan ang pelikulang ito na pinagbibidahan ni Joel Torre, Gerald Anderson at Piolo Pascual; ngunit kahapon lamang ako nagkaroon ng oras na panuorin ito. 

Ang pelikula ay tumatalakay sa isang natatagong sistema sa loob ng kulungan. Lingid sa kaalaman ng nakararami, mayroon palang mga presong malayang nakakalabas pasok sa kulungan upang pumatay. Kinukuha sila kapalit ng malaking halaga para tumumba ng mga taong nakakapuwing sa mata ng nakaupo sa puwesto. Ang lahat ng para bang imposible ay nagiging posible sa pamamagitan ng pera at kapangyarihan.

Sa umpisa pa lang ng pelikula inatake na ni Erik Matti ang mga manunuod sa pamamagitan ng pagpapakita ng pagpatay sa isang negosyanteng si Tiu. Naipakita na agad ng gunman na si Joel Torre ang depenisyon ng kanyang trabaho. Matapos niyang barilin si Tiu, naglakad lamang siya at humalo sa kumpulan ng mga tao na para bang wala siyang binawing buhay. 

Napakaganda ng mga camera shots ni Erik Matti. Alam niya kung saang anggulo sasaluhin ang isang eksena. Hindi niya sinusundan ang mga aktor bagkus inilalagay niya ang mga kamera sa pupuntahan nito. Walang sayang na segundo sa palabas. Lahat ng eksena ay babantayan. Swak rin ang mga ginamit na scoring na nakatulong upang lalong mapaigting ang emosyon na ipinapabatid ng palabas. 

Isa sa mga nagustuhan kong eksena ay noong pinatay ni Joel Torre si Gerald Anderson. Hindi ko nakita na mangyayari ang eksenang ito. Tila mag-ama na ang turingan ng dalawa. Si Joel ang nagturo kay Gerald ng maraming bagay ukol sa trabaho nila. Ngunit nang minsang may nangyaring gusot sa pagpatay nila, natandaan ng pulis na si Joey Marquez ang mukha ni Joel kaya naman nalantad ang kanyang identity. Upang hindi maging mainit sa mga pulis, hindi na muna isinasama ng middle man si Joel Torre sa mga trabaho nila. Nag-alala siya at baka dahil sa nangyari at sa nalalapit na niyang paglaya, ipaligpit rin siya dahil sa mga nalalaman niya. Kaya inunahan niya si Gerald at pinatay ito. Ngunit sa katotohanan, walang iniuutos kay Gerald na patayin niya si Joel Torre. Tila pinatunayan ng eksenang ito ang mga katagang "survival of the fittest"; na sa ilang pagkakataon, kailangang mawala ng isa para mabuhay ang isa.

Nagtapos ang pelikula na hindi pa rin nakakamit ang katotohanan at hustisya para sa mga biktima ng kalabisan ng kapangyarihan. Sa realidad, ganito naman ang kasalukuyang eksena. Nagtatago sa mga maliliit na tao ang mga totoong halimaw na gumagawa ng malaking gulo. Malayang nabubuhay ngunit tila patay ang puso para gumanap ng kanilang totoong tungkulin.

Ang pelikulang On the Job ay sumasalamin lamang sa matagal nang bulok na sistemang hindi pa nahahanapan ng lunas. 

Sulyap sa Gunita

Ipinasa ko ang tulang ito sa isang magasin. Sabi ng isa sa mga writer doon, baka hindi pa raw nababasa ng head nila, kaya hindi pa naeevaluate. Nawawalan na ako ng pag-asa, kaya ako na lang magpapapublish :p

Naaalala ko pa ang nagdaang tag-araw

Kung saan ang mga bulaklak ay makukulay

At sa malinis na batis ay nagtatampisaw

Pagkatapos maglaro sa aming likod bahay

Naaalala ko pa iyong mga halakhak

Kung saan ang mga ngiti’y abot hanggang ulap

Tila ‘sang guryong namamasyal sa alapaap

Sa bulong ng hangi’y sumasayaw, umiindak

Ngunit ngayon ang guryon ay tila ba naligaw

Sumabit sa isang punong sa tubig ay uhaw

Kalahating pakpak nito’y muntik nang mapunit

Mabuti na lang pisi nito’y hindi napatid

Ngayo’y unti-unting nagkakaguhit ang mukha

Sinisilip na lang ang kahapon sa gunita

Tanaw sa mata ang hirap para makaahon

Mayuming bulaklak nilipad na ng panahon

Ngunit ang pagkalanta nito’y siya ring pagsilang

Nang higit na magandang binhi sa halamanan

Binhing mamumunga ng asal na natutunan

At magbabahagi ng magandang kalooban

Ang Makabagong Gentleman

Nagkalat na ngayon ang makabagong gentleman
Sa bus, sa jeep o sa lrt man
Sadyang nakakaaliw silang pagmasdan
Maipagmamalaki sa lipunan

Subukin mong ika'y sumakay
Sa LRT na marami ang akay
Di magkandaugaga sa iyong mga dala
Titigan ka lang niya mula ulo hanggang paa

Ngawit na ang iyong mga kamay
Siya'y wala pa ring malay
Bali na ang iyong balikat
Pwet niya'y di man lang maiangat

O makabagong gentleman, anong sarap ng iyong pagkakaupo
Baka naman maaari mong subukang tumayo
Dalaga'y tipa na sa kanyang mga dala
Sana naman ika'y makaramdam na